Jeśli wpisy w pamięci podręcznej nie zostaną skasowane, gdy ulegną zmianie dane w używanych bazach danych, to potencjalnie zapytania będą mogły zwracać nieaktualne wyniki.
Trzeba ocenić, czy jest to akceptowalne. Może być dopuszczalne, aby w pamięci podręcznej były przechowywane niektóre przestarzałe dane. Trzeba zdecydować, jaki poziom przestarzałych danych jest akceptowalny, po czym skonfigurować i stosować zbiór założeń systemowych odzwierciedlających te poziomy.
Na przykład załóżmy, że aplikacja analizuje dane firmowe z dużego konglomeratu, a my dokonujemy rocznych podsumowań różnych działów firmy. Nowe dane wpływają w istotny sposób na zapytania, ponieważ mają wpływ jedynie na podsumowania w przyszłym roku. W tym przypadku pozostawienie wpisów w pamięci podręcznej może być bardziej opłacalne niż jej opróżnienie.
Załóżmy jednak, że bazy danych są aktualizowane trzy razy dziennie oraz że kierujemy zapytania dotyczące działań w bieżącym dniu. W takim przypadku trzeba opróżniać pamięć podręczną znacznie częściej lub - być może - rozważyć zrezygnowanie z niej.
W innym scenariuszu zbiór danych jest na nowo konstruowany w okresowych interwałach, na przykład raz na tydzień. W takim przypadku można w ramach procesu ponownego konstruowania zbioru danych opróżnić całą pamięć podręczną, uzyskując pewność, że w pamięci podręcznej nie ma przestarzałych danych.
Bez względu na konkretną sytuację trzeba oszacować, czy jest akceptowalne zwracanie nieaktualnych danych użytkownikom.