Houd bij het ontwerpen van trellisweergaven rekening met de volgende punten.
Voor alle trellisweergaven:
Selecteer voor vergelijkingen het subtype 'Eenvoudige trellis'.
Selecteer voor trendanalyse het subtype 'Uitgebreide trellis'.
Zorg ervoor dat de subgrafieken die een trellis bevatten, leesbaar en overzichtelijk zijn. Een trellisweergave is niet erg handig voor de weergave van meerdere reeksen of meerdere groepen. Als u met de muis niet gemakkelijk een gegevenspunt kunt aanwijzen (om functie-info weer te geven), zijn de gegevens in de subgrafiek waarschijnlijk te dicht opeengepakt om nog goed leesbaar te zijn.
Voor de eenvoudige trellis:
Het totaal aantal weergegeven cellen is minder dan in een draaitabel.
U kunt een of twee van de dimensies aan de visualisatie koppelen U voegt minder dimensies aan de buitenrand toe dan u in een draaitabel.
Probeer een klein aantal buitenranddimensies te gebruiken. De gehele reeks grafieken moet in één keer zichtbaar zijn (om gemakkelijk een-op-een vergelijkingen te bekijken) zonder dat daarvoor hoeft te worden geschoven. Als u een extra dimensionaliteit moet tonen, kunt u overwegen om de dimensies toe te voegen aan de grafiekprompt.
Zorg ervoor dat wanneer u bepaalt welke gegevens in kolomkoppen en welke in rijkoppen moeten worden getoond, de kolomkoppen één of twee dimensies bevatten (waarbij elke dimensie een klein aantal leden heeft).
Voor de uitgebreide trellis:
De uitgebreide trellis wordt vaak gebruikt om trendgrafieken te tonen in combinatie met numerieke waarden, in compacte vorm. Een typische uitgebreide trellis bevat dus een combinatie van sparkgrafieken, naast cijfermatige weergaven van dezelfde meetwaarde.
Het verdient de voorkeur geen dimensies in de kolomkoppen op te nemen. Neem de eenheid in de kolomkoppen op.
De dimensionaliteit die doorgaans met een sparkgrafiek wordt geassocieerd, is tijd. Omdat een sparkgrafiek geen zichtbare labels bevat, is het van belang dat de gevisualiseerde gegevens een intrinsieke volgorde hebben. Zo is een sparkgrafiek die regio's visualiseert zinloos, omdat er in de gebieden (die met specifieke staven zouden worden aangeduid in een sparkstaafgrafiek) geen logische rangorde zit.
Net als bij het ontwerpen van draaitabellen geeft u het tijdsverloop gewoonlijk weer op de horizontale as, en de overige dimensies op de verticale as. Het oog scant vervolgens van links naar rechts om te zien hoe de dimensionaliteit gedurende de periode verloopt.
Hiërarchische kolommen werken niet goed met de eenvoudige trellis. Wanneer een hiërarchische kolom op de buitenrand wordt weergegeven, worden bovenliggende en onderliggende niveaus (zoals 'Jaar' en 'Kwartaal' ) standaard weergegeven met een gemeenschappelijke asschaal. Omdat 'Jaar' en 'Kwartaal' andere eenheden hebben, kunnen de markeringen in onderliggende grafieken echter uiterst klein zijn en moeilijk af te lezen op de bovenliggende schaal. (Hiërarchische kolommen gaan wel prima samen met de uitgebreide trellis, omdat elke gegevenscel een aparte schaal gebruikt.)