Kwestie dotyczące depozytów
Ostrzeżenie:
W niniejszej sekcji używane są terminy i pojęcia opisane w sekcji Ogólne wiadomości o depozytach.
Depozyty powinny być utrzymywane za pomocą zwykłych umów depozytu. Do przechowywania lub fakturowania depozytów NIE należy używać funkcji podumów, ponieważ umowy depozytu nie mają tej samej zmiany statusu co umowy główne (np. umowę depozytu można aktywować lub zatrzymać niezależnie od jej umowy głównej).
Jednakże podumowy mogą być uwzględnione w depozycie. Jeśli tak, ich typ umowy musi zawierać odwołanie do klasyfikacji depozytu. Poniższe przykłady ułatwią zrozumienie tej relacji:
- Użytkownik ma podumowę dla swoich własnych obciążeń (może się tak zdarzyć, jeśli umowy uzupełniające są używane do dzielenia obciążeń z umowy głównej). W tym przypadku, możliwe jest, że podumowa i umowa główna będą w tej samej klasyfikacji depozytu. Oznacza to, że pojedyncza umowa depozytu będzie uwzględniona w umowie głównej i uzupełniającej.
- Organizacja użytkownika ma relację z dostawcą, który wystawia faktury w imieniu organizacji użytkownika (z metodą "Gotowe faktury" lub "Gotowe faktury i cennika"). W takiej sytuacji, nadal istnieje umowa główna dla obciążeń użytkownika a użytkownik przenosi obciążenia do dostawcy usług fakturowania. W takim przypadku prawdopodobne jest, że użytkownik będzie utrzymywał depozyt dla dostawcy usług, a nie dla klienta końcowego. Jeżeli użytkownik znajdzie się w sytuacji, gdy 1) nie może uwzględniać dostawcy usług w depozycie, i/lub 2) nie jest pewien, czy dostawca dokonuje płatności na rzecz użytkownika, gdy sam nie otrzymuje zapłaty od klienta, wówczas może być pożądane umieszczenie umowy głównej w klasyfikacji depozytu oraz utworzenie depozytu uwzględniającego konto klienta za pomocą zwykłej umowy depozytu. Nie jest prawdopodobne, by dostawca usług fakturował klienta z tytułu depozytu, dlatego nie jest wymagana podumowa. Użytkownik fakturuje klienta bezpośrednio z tytułu depozytu za pomocą zwykłej umowy depozytu.
- Organizacja użytkownika wystawia faktury innemu podmiotowi (gotowe faktury lub cenniki). W takim przypadku użytkownik może mieć zwykłą umowę depozytu dla umowy głównej klienta. W przypadku podumów użytkownik ma do wyboru dwie opcje:
- Użytkownik płaci w czasie fakturowania. Ponieważ użytkownik kupuje należność, będzie chciał zwiększyć swój zwykły depozyt, tak by uwzględniona była podumowa. W tym celu klasyfikacja depozytu typu podumowy powinna być taka sama jak klasyfikacja depozytu umowy głównej użytkownika.
- Użytkownik płaci w czasie zapłaty. Wydaje się nieprawdopodobne, by użytkownik chciał utrzymywać depozyt w imieniu dostawcy usług, jeśli nie kupuje należności. Jednakże jest to możliwe dzięki umieszczeniu podumowy w jej własnej klasyfikacji depozytu. W takim przypadku w systemie będzie wymagana oddzielna umowa depozytu dla depozytu dostawcy usług. Depozyty te byłyby obliczane i zwracane za pomocą algorytmów zdefiniowanych w klasyfikacji depozytu w typie umowy związanym z nową umową depozytu. Należy pamiętać, że depozyt nie jest utrzymywany jako depozyt dla konkretnego dostawcy usług. Jest utrzymywany jako oddzielny depozyt, który można zastosować do każdej umowy związanej z jego klasyfikacją depozytu.
